Chalet de Préperny – Een Wintermaal op de Flank van de Haut-Folin

Er zijn plekken in de Morvan waar de winter niet zomaar een seizoen is, maar een soort aanwezigheid. Hoog in het bos, op de flanken van de Haut-Folin, ligt het Chalet de Préperny verscholen tussen de stammen, alsof het daar al eeuwen staat te wachten op wie even wil ontsnappen aan het dal. Wanneer je er aankomt, in de late novemberdagen waarin de bladeren als koper over de grond liggen, voel je een kleine verandering in jezelf. De lucht is frisser, de stilte dieper, en ergens uit de schoorsteen kringelt een geur die zelfs van ver een belofte lijkt.

 

Op zondag 30 november opent het chalet zijn deuren met een speciaal wintermenu dat je meteen doet glimlachen: tartiflette-salade, warm en rijk, precies het soort gerecht dat de kou uit je botten haalt. Wie liever vegetarisch eet, krijgt zonder moeite iets even hartigs voorgeschoteld. Het is het soort keuken dat je nog het best begrijpt wanneer je aan een houten tafel zit, met koude handen die langzaam warm worden boven een bord dat dampt.

 

En voor wie de maaltijd wil verdienen – of juist verteren – is er die stevige wandeling van 10 kilometer, die om 13h30 vertrekt vanuit het chalet. Een pad dat slingert door het bos, langs stammen waar de wind zacht in fluistert, onder kruinen die nu bijna helemaal kaal zijn. Het is een route die het hoofd leegmaakt en de longen vult, een tocht die je dichter bij jezelf brengt nog voor je terugkomt.

 

Omdat het chalet klein is en elke stoel telt, raden de beheerders aan om te reserveren. Hun nummer, 06 82 03 66 87, gaat deze week vaker over dan anders, want de Morvan weet dat dit soort zondagen zich niet laten missen. En alsof het nog niet genoeg is, bakte men er pannenkoeken, schonk men warme dranken en gloeide er glühwein in kopjes waarbij je je handen niet meer wil loslaten.

 

Wanneer de middag valt en het licht achter de bomen zakt, voelt het alsof de wereld een beetje vertraagt. Mensen praten zachter, lachen warm, en altijd is er wel iemand die nog even blijft hangen bij de rand van het terras om de stilte te proeven. Het chalet ademt een soort eenvoud die je alleen in het hart van de Morvan vindt: niets overdreven, niets gehaast, alleen de zachte zorg van mensen die houden van wat ze doen.

 

Misschien zie je me daar, ergens bij de houten picknicktafels, met mijn jas nog open en een dampende mok glühwein in mijn handen. En misschien hoor je, net als ik, hoe de Haut-Folin ademt als een oude vriend die je alleen in de winter echt begrijpt.